Музыкалық тіл тарихи сананың қалыптасуында маңызды орын алады. Ол өткен оқиғаларды тікелей баяндамайды, бірақ уақыттың өтуін, тарихи тәжірибенің сабақтастығын дыбыстық құрылымдар арқылы сезіндіреді. Музыкада тарих хронология ретінде емес, мағыналық қабаттар жүйесі ретінде көрініс табады.
Музыкалық дәстүрде тарихилық тұрақты интонациялық және формалық модельдер арқылы бекітіледі. Белгілі бір дыбыстық құрылымдар ұзақ уақыт бойы сақталып, әр кезеңде жаңа мәнге ие болады. Осылайша музыкалық тіл тарихи жадты өзгермейтін формада емес, қозғалыстағы жүйе ретінде ұстап тұрады.
Музыкалық тіл тарихи сананы жеке емес, ұжымдық деңгейде қалыптастырады. Ортақ дыбыстық код тыңдаушылар мен орындаушыларды бір мәдени кеңістікке біріктіреді. Бұл код арқылы қауым өз өткенін сезініп, қазіргі болмысын сонымен байланыстырады.
Осы тұрғыда музыкалық тіл тарихи сананың белсенді факторы ретінде әрекет етеді. Ол мәдени сабақтастықты қамтамасыз етіп, бірегейліктің уақыттық өлшемін қалыптастырады. Музыкалық тіл арқылы тарих дыбыс кеңістігінде өмір сүруін жалғастырады.
