Музыкалық тілді құрылымдық тұрғыдан талдау музыкадағы мағынаның қалай ұйымдасатынын түсіндіруге бағытталады. Бұл тәсілде музыка біртұтас ағым ретінде емес, өзара байланысқан деңгейлер жүйесі ретінде қарастырылады. Ладтық құрылым, метроритмдік ұйым, фактура және форма музыкалық тілдің «қаңқасын» құрайтын негізгі компоненттер ретінде айқындалады. Әр деңгей дербес қызмет атқарғанымен, олардың мағынасы тек өзара әрекеттесу барысында ашылады.
Интонация құрылымдық талдаудың өзегіне айналады. Ол жеке дыбыстар жиынтығы емес, қозғалыс, бағыт, кернеу мен босаңсу арқылы музыкалық ойды жеткізетін мағыналық бірлік ретінде түсіндіріледі. Интонация арқылы музыкалық тіл тыңдаушыға эмоциялық, бейнелік және символдық ақпарат береді. Осы тұрғыда интонация музыкалық тілдің ең кіші, бірақ ең мазмұнды элементі ретінде қарастырылады.
Формулалылық музыкалық тілдің тұрақтылығын қамтамасыз ететін маңызды белгі болып табылады. Қайталанатын интонациялық айналымдар, ырғақтық үлгілер мен құрылымдық модельдер дәстүр шеңберінде таныс есту кеңістігін қалыптастырады. Бұл формулалар механикалық қайталау емес, әр орындауда жаңарып отыратын икемді құрылымдар ретінде өмір сүреді. Сол арқылы музыкалық тіл дәстүр мен жаңашылдық арасындағы тепе-теңдікті сақтайды.
Құрылымдық талдау музыкалық тілді «дайын форма» емес, үнемі қозғалыстағы жүйе ретінде қарастыруға мүмкіндік береді. Музыкадағы мағына жекелеген элементтерден емес, олардың ұйымдасу тәсілінен туындайды. Осы тәсіл музыкалық тілдің ішкі логикасын, тарихи өзгерісін және стильдік ерекшеліктерін ғылыми тұрғыда сипаттауға негіз қалайды.
